Waarom ik voor Linku kies: Olivier

Mijn studie was best breed. Ik deed de bachelor Creative Technology en daarna de master Interaction Technology aan de Universiteit Twente.

Ik kreeg energie van design, techniek en vooral hoe je het passend maakt voor de mens. Ik vond het leuk om dingen te maken, maar ook interviews te doen om uit te zoeken wat mensen nodig hebben. Dat maakt het wel lastig, want je hebt niet één duidelijke functie om in te rollen.

Toen zag ik de vacature bij Linku voor een Design Research Lead. Dat voelde qua ervaring iets te hoog gegrepen, maar ik vond het wel interessant dat zo’n rol bij een agency in Nijmegen bestaat. Bij Linku gaat het blijkbaar om meer dan mooie dingen maken en is er ruimte voor verdiepend design en research. Dat klonk perfect.

Na mijn tijd in Enschede en een uitstapje naar Eindhoven wilde ik graag weer deze kant op. Ik kom zelf uit een dorpje in de buurt van Nijmegen, dus teruggaan voelde logisch. Hier wonen mensen die belangrijk voor me zijn. Vrienden, familie, mijn roots.

Ik zocht alleen geen baan waarin ik alleen schermen maak. Ik zocht een plek waar design ook gaat over begrijpen wat er speelt, de goede vragen stellen en betere keuzes maken. Toen ik met Design Lead Tim in gesprek ging, kreeg ik al snel het gevoel dat dat hier ook echt zo gezien wordt.

Hij vertelde over de beweging die Linku maakt. Minder alleen vanuit techniek denken, meer design driven. Meer de vraag achter de vraag achterhalen en kijken naar wat de gebruikers nodig hebben. Dat past bij mijn designambities.

Wat ik interessant vind aan dit vak, is dat technologie pas echt waarde krijgt als het aansluit op mensen.

Je kunt op aannames bouwen, maar als het niet werkt voor de mensen die ermee moeten werken, dan wordt het niet gebruikt. Of niet goed, of alleen omdat het moet.

Daarom vind ik UX (user experience) ook zo interessant. Niet als iets wat je er nog even bij doet, maar gewoon als manier om betere keuzes te maken.

Volgens mij is daar hier nog best veel in te winnen. UX research wordt niet altijd verwacht in digitale projecten, zeker niet in deze regio. En design wordt nog best vaak gezien als iets visueels. Een laagje eroverheen. Terwijl het daar voor mij juist niet begint. Goede designkeuzes hebben invloed op hoe iets werkt, hoe logisch het voelt en uiteindelijk ook op het resultaat.

Dat vind ik mooi aan Linku. We hebben met het team daar echt iets in te brengen.

Wat me in mijn eerste maanden opviel, is dat je hier best snel meedoet.

Ik bleef niet aan de zijlijn staan. Ik mocht al snel meekijken, dingen oppakken en ook contact hebben met klanten. Dat vind ik soms spannend, maar vooral ook leuk. Ik ben wel iemand die het fijn vindt om gewoon te beginnen en gaandeweg te leren.

Wat daarbij hielp, is dat ik me wel meteen gesteund voelde. Niet op een manier van: zoek het maar uit. Meer dat je voelt: probeer het maar, we helpen je wel verder als dat nodig is. Tegelijk word je ook uitgenodigd om zelf het gesprek aan te gaan. Om vragen te stellen, om te sparren met de klant en om samen scherp te krijgen wat er echt nodig is.

Er zit niet steeds iemand tussen die dat voor je doet. Je zit er zelf bij.

Daardoor denk je automatisch breder mee. Niet alleen over je eigen werk, maar ook over het geheel. Wat is hier eigenlijk de vraag? Wat helpt de klant echt? En wat is nu de beste volgende stap?

Dat maakt dat je dicht op het werk zit. Op de inhoud, op de klant en op de keuzes die je samen maakt. Dat past goed bij hoe ik graag werk.

Wat ik fijn vind aan team design, is dat je niet het gevoel hebt dat je alles alleen hoeft uit te vogelen. Je kunt gewoon bij elkaar aankloppen. Even sparren, iets laten zien, een vraag stellen. We vullen elkaar ook goed aan.

Arthur helpt me vaak om scherper te kijken naar het ontwerp zelf. Hij ziet snel waar iets nog beter kan en heeft een sterk oog voor visual en high-fidelity design. Dat is heel fijn, zeker op momenten waarop je voelt dat iets nog niet helemaal klopt, maar je er zelf nog niet helemaal de vinger op krijgt.

Bij Tim zit dat meer in strategie, proces en methodiek. Hoe pak je iets goed aan? Welke stappen zet je? Hoe zorg je dat design niet los komt te staan van development of van de vraag van de klant?

En Tjitske heeft me al veel geholpen met gebruikersonderzoek. Hoe haal je goede inzichten op? Hoe zorg je dat wat je ophaalt ook echt bruikbaar wordt in je ontwerp? Dat helpt mij om daar steeds bewuster mee om te gaan.

Die combinatie werkt voor mij heel goed. Je merkt dat iedereen iets anders meebrengt en dat je daar ook echt gebruik van mag maken. Daardoor kunnen we ook als team laten zien hoeveel impact goed design en research hebben in onze projecten.

Wat ik leuk vind, zijn projecten waarin je voelt dat je iets maakt waar mensen echt wat aan hebben.

Dat heb ik bijvoorbeeld bij het Brabants Historisch Informatie Centrum (BHIC) en SWIS Suite, de projecten waar ik nu mee bezig ben.

Hier draait het niet om een nieuw scherm of een nette flow. Je bent bezig met iets dat mensen moet helpen in hun werk. Dan wil je dat het logisch is. Dat iemand snapt waar hij moet zijn. Dat een systeem helpt in plaats van tegenwerkt. Daar haal ik veel uit.

Ik vind het mooi als digitaal werk niet abstract blijft, maar gewoon merkbaar wordt in de praktijk. Als iemand sneller vindt wat diegene zoekt, minder vastloopt of beter begrijpt wat diegene moet doen, dan maak je echt verschil. Dat hoeft niet groot of groots te zijn. Juist die praktische verbeteringen vind ik interessant.

Ik merk dat ik veel kanten van het vak leuk vind.

Ik denk graag mee over strategie en aanpak. Welke stappen zet je en waarom? Maar ik vind het net zo leuk om iets concreet te maken in Figma en net zo lang te schuiven tot het echt klopt. En research blijft ook trekken.

Ik vind het interessant om niet alleen op gevoel te ontwerpen, maar keuzes te onderbouwen met wat je ziet en hoort bij gebruikers. Niet één keer onderzoek doen en daarna weer door, maar inzichten blijven gebruiken tijdens een heel traject. Daar wil ik me de komende jaren verder in ontwikkelen.

Naast digitaal werk maak ik ook gewoon graag dingen.

Ik vind het leuk om iets te bedenken en daarna echt te bouwen. Soms digitaal, soms fysiek. Juist dat fysieke spreekt me ook aan, omdat je iets letterlijk in handen hebt. Dat voelt toch anders.

Ik ben bijvoorbeeld veel bezig met 3D-printen en met kleine prototypes waarin techniek en interactie samenkomen. Een project waar ik nu mee bezig ben, is een soort fysieke Spotify-speler voor albums. Je schuift er een kaart in en dan speelt een album af. Dat vind ik mooi, omdat het iets digitaals weer een soort tastbaarheid geeft.

Ik hou van digitaal omdat je er snel veel mee kunt maken en verbeteren. Maar ik vind het ook mooi als iets voelbaar wordt. Als je snapt wat het doet. Als het niet alleen slim bedacht is, maar ook echt ergens landt.